Pielęgniarka Gracie Schaeffler, z którą pracowałam opiekowała się pięcioletnim chłopcem w ostatnich tygodniach jego życia. Umierał on na raka płuc… Matka chłopca była chrześcijanką. Otoczyła swoje dziecko ogromną miłością, całe dnie i noce czuwała przy jego łóżeczku. Brała go na kolana, tuliła i cicho mówiła mu o kochającym Bogu. Kierowana matczynym instynktem przygotowywała swoje dziecko na ostatnie godziny. Gracie mówi, że weszła do pokoju chłopca, gdy godziny jego były policzone. Słabnącym głosem chłopiec mówił, że słyszy dzwony. „Mamusiu, dzwony dzwonią. Mogę już je słyszeć”. Chłopiec mówił, jakby przez sen. Gracie myślała, że są to halucynacje. Wyszła, ale po kilku minutach…