Pewnego razu Dawid dał jałmużnę spotkanemu na ulicy żebrakowi. Był zadowolony i dumny ze swego postępku. Ale po pewnym czasie nad tym samozadowoleniem pojawił się cień. Dawid przypomniał sobie, że żebrak nie podziękował mu za jałmużnę. O tej niewdzięczności żebraka opowiedział później rabinowi. Rabin wysłuchał go cierpliwie i powiedział: „Jak się czułeś, gdy dawałeś jałmużnę?” “Byłem bardzo zadowolony z siebie”.- odpowiada Dawid. „Czy to nie była wystarczająca nagroda dla ciebie?” „Ale ja ciągle jestem zdania, że powinien mi podziękować”.- opanuje Dawid. „Jako pobożny człowiek nie powinieneś pragnąć podziękowania. A ponadto, czy ty podziękowałeś Bogu”- pyta rabin. „Za co”- odpowiada zaskoczony…