| 302. Przyszłość należy do miłości |
 |
 |
 |
|
Wypowiedź szesnastoletniej licealistki, która przez dwa lata brała narkotyki. „Jesteśmy pokoleniem zawiedzionym. Uciekamy, bo nie mamy wyjścia z naszego rozczarowania. Dość mam prób nadawania sensu życia, którego go nie ma. Jeśli chodzi o współżycie z osobami zdrowymi, szczęśliwymi, uważającymi, że wszystko gra- to jest to jeszcze gorsze. Oni nie mają serca. Wiem, że przyszłość należy do chrześcijaństwa. Przyszłość należy do miłości, w waszym rozumieniu tego słowa. Jednakże ja czuję się bardzo opuszczona, ponieważ nie wierzę w Boga. Nie jesteście w stanie zrozumieć, do jakiego stopnia człowiek czuje się opuszczony, jeśli nie wierzy w Boga. Nie wierzę w Niego i nic na to nie mogę poradzić”. ( „W drodze” 4/90). |