U źródeł wody życia

24 niedziela zwykła PDF Drukuj Email

 

Przebaczać w nieskończoność

****************************************************************************************************

Kafarnaum - Kośćiół św. Piotra Piotr zbliżył się do Jezusa i zapytał: „Panie, ile razy mam przebaczać, jeśli mój brat wykroczy przeciwko mnie? Czy aż siedem razy?”. Jezus mu odrzekł: „Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy.
Dlatego podobne jest królestwo niebieskie do króla, który chciał się rozliczyć ze swymi sługami. Gdy zaczął się rozliczać, przyprowadzono mu jednego, który mu był winien dziesięć tysięcy talentów. Ponieważ nie miał z czego ich oddać, pan kazał sprzedać go razem z żoną, dziećmi i całym jego
mieniem, aby tak dług odzyskać. Wtedy sługa upadł przed nim i prosił go: »Panie, miej cierpliwość nade mną, a wszystko ci oddam«. Pan ulitował się nad tym sługą, uwolnił goi dług mu darował.
Lecz gdy sługa ów wyszedł, spotkał jednego ze współsług, który mu był winien sto denarów. Chwycił go i zaczął dusić, mówiąc: »Oddaj, coś winien«. Jego współsługa upadł przed nim i prosił go: »Miej cierpliwość nade mną, a oddam tobie«. On jednak nie chciał, lecz poszedł i wtrącił go do więzienia, do¬póki nie odda długu.
Współsłudzy jego widząc, co się działo, bardzo się zasmucili. Poszli i opowiedzieli swemu panu wszystko, co zaszło. Wtedy pan jego wezwał go przed siebie i rzekł mu: »Sługo niegodziwy! Darowałem ci cały ten dług, ponieważ mnie prosiłeś. Czyż więc i ty nie powinieneś był ulitować się nad swym współsługa, jak ja ulitowałem się nad tobą?«. I uniesiony gniewem pan jego kazał wydać go katom, dopóki mu całego długu nie odda. Podobnie uczyni wam Ojciec mój niebieski, jeżeli każdy z was nie przebaczy z serca swemu bratu”.
Mt 18,21–35

****************************************************************************************************

W książce Doris Donnely „Putting Forgivness into Praktice” opisana jest wzruszająca scena przebaczenia. Pewnego dnia siedmioletni chłopiec podróżował samochodem z matką i dwoma siostrami. Tego dnia matka po sprzeczce z ojcem, była wyjątkowo zdenerwowana. W czasie drogi zwróciła się do siedmioletniego syna i zaczęła ze złością krzyczeć: „A ty! Nigdy nie chciałam cię, jedyną racją twoich narodzin była chęć zatrzymanie twojego ojca. Ale on i tak mnie opuścił. Nienawidzę cię”. Ta scena głęboko zapadła w pamięć małego dziecka. Z upływem lat matka coraz bardziej obwiniała syna za wszystkie niepowodzenia, jakie ją spotykały. Po wielu latach syn powiedział do Doris Donnely: „Nie jestem w stanie nawet powiedzieć ile razy w ciągu ostatnich trzydziestu lat wracałem myślą do tamtego zdarzenia. Prawdopodobnie tysiące”. Następnie dodaje: „Obecnie postawiłem się w miejsce matki. Ukończyła tylko średnią szkołę. Nie miała pieniędzy i nie mogła liczyć na wsparcie rodziny. Zdaję sobie sprawę jak bardzo czuła się samotna, rozumiem jej głęboką depresję. Zdaję sobie sprawę ile bólu i złości niesie taka sytuacja.

Pewnego dnia zdecydowałem się na rozmowę z moją matką. Powiedziałem jej, że rozumiem jej przeżycia, i że ją kocham. Ogromne wzruszenie ścisnęło jej gardło, tak, że nie mogła nic powiedzieć. Płacząc wtuliła się w moje ramiona. Czas jakby zatrzymał się dla nas. Był to początek nowego życia dla mnie, dla niej- dla nas”.

Chrystus każe nam wybaczać „siedemdziesiąt siedem razy”, ta symboliczna liczba ma znaczenie nieskończoności. A zatem mamy wybaczać w nieskończoność. Wybaczenie jest konieczne, aby zaczęło się w nas nowe życie, życie w przyjaźni z ludźmi i najważniejsze, nowe życie w przyjaźni z Bogiem. Wybaczenie bywa nieraz bardzo trudne, prawie niemożliwe. Ale w Bogu jest to możliwe, jeśli szukamy u Niego pomocy to na pewno nie poskąpi nam swojej łaski.

Szekspir napisał, że przebaczenie jest podwójnym błogosławieństwem. Błogosławieństwem dla tego, kto przebacza i dla tego, który doznaje przebaczenia. Jest błogosławieństwem, które niesie zbawienną jedność z Bogiem i bliźnim (Z książki „Ku wolności”).
 
 
Odsłon : 261434